Zien met een open blik.

Even een berichtje vanuit het mooie Roemenië, vanuit de stad Cluj-Napoca, waar we met de stichting BLS hun projecten aan het bezoeken zijn. Indrukwekkend, maar ook mooi tegelijk.

Door hier te lopen en de verhalen te horen van de social workers, maar ook van de mensen waar we op bezoek gaan, zie je hoe dualistisch het bestaan soms is — maar ook in je eigen leven.

Hoe goed we het hebben in Nederland, en tegelijkertijd het besef dat ook in Nederland het verschil in levensstandaard steeds groter wordt. Hierin kom je opnieuw tot het besef dat het toch apart verdeeld is in de wereld: waar de een in voorspoed leeft, gaat de ander door harde struggles.

Daarin leer je en zie je dat ieder mens zijn verhaal heeft. Ieder mens gaat door lessen in het leven. Of het nu ziekte is, financiële worstelingen, scheiding, teleurstelling of eenzaamheid — en zo zijn er nog meer zaken die we op kunnen noemen. Er blijft niemand zonder krassen.

Daarin is alleen de kunst om te zien hoe je eruit komt.

Voor al deze dingen hoef je niet ver te reizen. Dit kan al zijn in de klas waar je zit, of in je eigen omgeving, familie of op de plekken waar je komt.

Maar daarin mogen we onszelf de vraag stellen: staan onze ogen hiervoor open? Willen wij nog zien wat er bij de ander speelt, of zijn we vooral bezig met onze eigen zaken?

Hierin stel ik mijzelf die vraag regelmatig. En helaas komen we toch vaak tot de conclusie dat dat zo is.

Als onze ogen hiervoor open zijn, en het lukt ons om te kiezen dat we het willen zien — en er zonder oordeel naar kijken — kunnen we hierin allemaal ons deel pakken. En wordt de wereld toch een stukje mooier.

We hoeven hierin niet groot te kijken of groot te denken. We mogen hierin een keuze maken. Onszelf de vraag stellen wat wij zelf fijn zouden vinden als we in zo’n zelfde situatie zitten.

Behandel elkaar zoals je zelf behandeld wilt worden.

Vanuit dit gezegd te hebben, maak ik even een sprongetje naar een ander moment waar ik zelf heel blij van werd.

Gisteren liepen we over een marktje en ontmoette ik een man die met onwijs gave producten stond: handgemaakte potten en schalen, bekers en theefilters.

We raakten in gesprek over eventuele leveringen aan onze shop.

Het mooie van dit soort verbindingen is dat je spullen verkoopt met een verhaal. En dat is uiteindelijk ook het doel. Ook gebeurt het dan rechtstreeks en zit er geen groothandel of andere organisatie tussen.

Langzaamaan zouden we daar naartoe willen werken, maar dat kost tijd. En daarbij moet je je focussen op de relatie.

Al met al weten we niet wat hieruit ontstaat, maar het is wel een broodkruimel naar hoe ik het zou willen vormgeven en de producten wil gaan selecteren.

Lieve groet,